حمله كند ، سرّ سنگ زدن به جمرهء عقبه اين است كه خدايا بت درونى خود و نفس امّاره را مىشكنم يا آن را كنترل و مهار مىكنم . نفس امّاره را كه مانند اسب چموش و سركشى است ، مىتوان با زدن دهنه مهار كرد و بر آن تسلّط يافت . آزاد گذاشتن نفس امّاره موجب بروز مصيبت‌هاى زيادى براى انسان مىشود و اين نفس مانند مركبى سركش انسان را به هرجا كه مىخواهد ، مىبرد . مهم‌ترين عامل در كنترل نفس‌ِامّاره ، تقويت ايمان و معرفت به مبدأ و معاد است . هنگام رمى جمره ، حاجى بايد خاطرهء سنگ زدن حضرت ابراهيم ( ع ) به شيطان را در نظر بياورد و مانند آن حضرت ، بر شياطين درون و برون سنگ بزند و آنان را از خود براند . بعد از رمى جمرهء عقبه ، حاجى بايد دو عمل واجب ديگر نيز انجام دهد ؛ يكى « قربانى » و ديگرى « حلق » . قربانى كردن نيز مانند سعى صفا و مروه از شعائر الهى است و از روزگاران قديم ، از زمان حضرت آدم ( ع ) وجود داشته است . قرآن شريف دربارهءهابيل و قابيل ، دو پسر حضرت آدم ( ع ) مىفرمايد : إذ قَرَّبَا قُربَاناً فَتُقُبّلَ مِن أحَدِهِمَا وَ لَم يُتَقَبَّل مِنَ الآخَرِ قَالَ لَأقتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقيِنَ « 1 »

--> ( 1 ) . مائده / 27